KwaZulu-Natal

De prettige temperaturen het hele jaar door, het warme water van de Indische Oceaan en de nabijheid van KwaZulu-Natals dichtbevolkte binnenland maken dit een van de populairste vakantiebestemmingen aan de Zuid-Afrikaanse kust. Groene heuvels bedekt met suikerriet- en bananenplantages reiken tot aan de crèmekleurige stranden; zij zijn de hoofdkenmerken van deze subtropische kustlijn onder Mozambique, die de gebieden van Maputaland, de Noordkust, Durban en de Zuidkust omvat.

Klimaat- en duikomstandigheden
 
 

Hier liggen de zuidelijkste tropische riffen ter wereld, een feit dat kan worden toegeschreven aan de Mozambique Stroom. Het aangenaam warme water (21°C of meer) zorgt voor een uitbundige koraalgroei, wat weer leefmilieu is voor een grote diversiteit aan ongewervelde dieren en meer dan 1200 soorten vis. Het klimaat is subtropisch en in de zomer zijn de regenval, de vochtigheid en de temperatuur erg hoog. Het winterklimaat is aangenaam, met gemiddelde temperaturen van 20-25° C. De beste tijd van het jaar om hier te gaan duiken is van april tot september, wanneer de neerslag gering is en de rivieren de oceaan niet al te veel vertroebelen. De watertemperatuur is gemiddeld 24°C en loopt soms op tot 28°C.
Het is een gelukkig toeval dat de wintertijd ook de periode is dat de migrerende gevlekte zandtijgerhaaien in Aliwal Shoal, het zuidelijk deel van het gebied, verblijven. Andere haaien die hier voorkomen zijn de Javahaai, voshaai, hamerhaai, citroenhaai, koperhaai en zwarttiphaai; deze haaien zijn niet gevaarlijk voor mensen. Maar ook mogelijk gevaarlijke haaien zoals de witte haai, makohaai, Zambezi-haai en tijgerhaai kunnen gezien worden. In KwaZulu-Natal zijn nog nooit aanvallen van haaien op persluchtduikers geregistreerd.

 
 
 

Pas sinds kort heeft het persluchtduiken het sportvissen overvleugeld als belangrijkste vrijetijdsbesteding in deze wateren. De brandingsentree's zijn een unieke en opwindende ervaring. De duikers helpen de boot ver in het water duwen, springen erin als de motor is gestart, doen een zwemvest aan, schuiven hun voeten in een bodemband en houden zich goed vast terwijl de ervaren schipper de (hoge) golven bedwingt... 
 

Sodwanabaai

 
 
 

Een paar uur rijden ten noorden van Durban ligt Sodwanabaai, momenteel de enige plaats met goede duikfaciliteiten en overal gezien als het duikmekka van Zuid-Afrika. Sodwana, dat in Zulu 'kleintje helemaal op zichzelf' betekent, is een paradijs voor iedere liefhebber van het buitenleven. De koralen vormen geen ononderbroken rif, maar zijn verdeeld in enkele riffen die parallel aan de kust lopen. Zij zijn genoemd naar de afstand in mijlen vanaf het afvaarpunt bij Jesser Point: Quarter-Mile, Two-Mile, Five-Mile en Seven-Mile Reef. De namen doen geen recht aan de schoonheid van deze duikplaatsen. Two-Mile Reef is het grootste koraalrif, van 1,7 km lang en 900 m breed, de diepten variëren van 12 m tot 36 m. Men vindt er een fantastische variatie tropische vissoorten en grote scholen grootoogbaarzen, barbelen en snappers, die zich langzaam splitsen om een duiker door te laten. Schorpioenvissen, grote murenen, grote tandbaarzen, gevlekte roggen en trekkersvissen zijn vaak te zien. Hoewel elk rif zijn eigen territoriale bewoners herbergt, gebeurt er vaak iets nieuws en onverwachts, een bezoek van een school dolfijnen of een ontmoeting met een enorme, gracieus zwemmende walvishaai.

 
  Peter als schipper in actie...

Een voorhistorische vis, de coelacanth (tot 2 meter groot en 98 kg zwaar) komt in Zuid-Afrika voor. Ongeveer 25 exemplaren zijn gespot en ontdekt in Sodwana Baai op een diepte van 95 tot 160 m. Zij zijn zeldzaam, ongevaarlijk en internationaal beschermd. Omdat zij stammen uit de tijd van de dinosauriërs zijn zij bijzonder belangrijk voor de wetenschap, want zij verschaffen een kijk in het verleden met het oog op de toekomst (ACEP - African Coelacanth Ecosystem Programme). Touria Diving werkt samen met de eigenaar van Triton Dive Charters in Sodwana, CMAS-instructeur Peter Timm, een van de ontdekkers van de coelacanth, zie voor info science in africa
 


Hluhluwe Umfolozi Park

 
 
 

Eenmaal in Sodwana neergestreken is het bezoeken van een van de grootste natuurreservaten van Zuid-Afrika hier een 'must'. Het park is bekend om zijn grote variëteit aan vogel- en dierenleven. Behalve de 'big five' (olifant, leeuw, luipaard, buffel en rhinoceros) vindt men er ook de giraf, cheetah, wilde hond, nijlpaard, krokodil, hyena, verschillende apensoorten en nogal wat antilopen als dikdik, steenbok, waterbok en eland.

 

Er kan op verschillende manieren aan een safari worden meegedaan, met eigen (gehuurde) auto, per jeep, in grote terreinwagens of lopend op pad met een ranger. Vanwege de grootte van het park (96.000 ha) is het aan te bevelen om er meerdere dagen door te brengen en te overnachten in het Hilltop Camp, wat hiervoor uitstekende faciliteiten biedt.
 

 
 
 

De chalets in het hooggelegen gebied zijn zeer luxe en ruim opgezet met brede veranda's en prachtige uitzichten. In het Mapunye restaurant is het heerlijk eten van het buffet en de winkel verschaft vele typisch Zuid-Afrikaanse curiositeiten.

 

Greater St. Lucia Wetland Park
 
 
 
Tanden van een hippo

Ook in de omgeving van Sodwana bevindt zich een magnifiek gebied van eilanden, een meer en riviermond, dat een oppervlakte beslaat van 38.682 ha. Het is een van Afrika's oudste wildlife reservaten, waar een enorme variëteit aan vogels voorkomt. Het meer, dat ongeveer 60 x 21 km groot is, is totaal verschillend van de meren in Europa, Amerika en Canada. Het is namelijk over het algemeen slechts 1,5 m diep en wordt voornamelijk bewoond door hele families nijlpaarden en krokodillen. Vanuit het plaatsje St. Lucia vinden er diverse boottochten plaats.

 

Aliwal Shoal
 
   
 
  KwaMnandi Lodge

Na Sodwanabaai is Aliwal Shoal de volgende populaire duikbestemming in KwaZulu-Natal. Terwijl verblijvend in KwaMnandi Dive Lodge in Umkonaas (ongeveer een uur rijden ten zuiden van Durban) worden van daaruit de duiken georganiseerd naar dit duikgebied dat door het UK Diver Magazine is geselecteerd als een van 's werelds 10 beste duiklocaties. Gedurende de maanden juni tot november kan een duik met Raggie (de Ragged Tooth Shark) worden gegarandeerd omdat zij naar Aliwal Shoal komen om te paren. Het is dan niet ongewoon om 15 tot 50 exemplaren in een enkele duik tegen te komen. Afhankelijk van het seizoen komen er ook tijgerhaaien en hamerhaaien voor, manta's, adelaars- en andere roggen, walvissen, dolfijnen en veel, veel meer. Het zicht varieert tussen 5 en 40 meter; de watertemperatuur in de zomer is 24+°C en in de winter niet kouder dan 19°C. Het haaiduiken wordt zonder kooien gedaan, wat een unieke kans biedt om deze dieren in hun natuurlijke omgeving te zien. De fossiele zandduin van Aliwal Shoal ligt ca. 5 km uit de kust. Men vindt er een diversiteit aan sponzen, zachte en harde koralen en een samengaan van warmwater rifvissen en koudwater vissen. Het wrak van de Produce, een Noors vrachtschip gezonken in 1974, ligt op een diepte van 30 meter en voorziet in een interessante wrakduik. De boottrip (RIB) naar de shoal wordt altijd uitgevoerd met een spectaculaire surf door de branding....

Protea Banks

Voor de avonturier onder de duikers is Protea Banks, ongeveer 8 km uit de kust bij Shelly Beach, zuidelijk van Port Shepstone, een 'must'. Hier wordt diep gedoken op de stroom en afhankelijk van het seizoen zijn er ontmoetingen met grote haaien, zoals 3 soorten hamerhaai, de Zambezi (bull)-haai, de tijgerhaai en zo nu en dan de Great White. Ook hier wordt zonder kooi gedoken en de duiken zijn 'quite safe'. Dat de adrenaline daarbij door je heen dendert, lees je hieronder in mijn verslag van de tijgerhaaiduik:
 
Tony White

Op 3 september 2005 was het dan zo ver. Ik zou meegaan op een duik tussen de tijgerhaaien! Alleen de gedachte daaraan al gaf mij een apart gevoel in de maagstreek, maar ik bevond mij in het goede gezelschap van Tony White, een zeer ervaren haaienduiker en o.w.-fotograaf voor o.a. National Geographic. Mijn mededuikers waren de Amerikanen Brad Burchell en Peter Stevens, de Engelse Inga Ferm en een Belg wiens naam ik helaas kwijt ben. Na een vroeg ontbijt werden we met de landrover naar het strand gereden, waar de RIB al in gereedheid was gebracht. Aan boord bevonden zich een paar kratten vol groot vis- en vleesafval en nogal wat boeien en lijnen.
 
  Briefing in het zand

Tony White gaf ons een briefing van wat ons te wachten stond en tekende daarbij de situatie in het zand. Hij liet weten dat het belangrijk was om àchter de bak met afval te blijven die in het water op ongeveer 6 meter diepte zou hangen, dat wij uitgetrimd moesten blijven tussen de 5 en 10 meter, ervoor moesten zorgen geen haai àchter je te hebben en dat, als een tijgerhaai op je af kwam zwemmen, je hem (haar) 'van je af moest duwen' en dat het best wel zachtaardige dieren waren... Ik besloot op dat moment om zoveel mogelijk bij hem in de buurt te blijven.
Het kostte heel wat moeite om de RIB van de trailer in het water te krijgen, omdat de wielen van zowel de landrover als de trailer steeds in het zompige strandzand vastdraaiden. Maar kennelijk hadden ze meer met dit akkefietje te maken en konden we de RIB (met gebruik van extra hulpvaardige handen) eindelijk verder het water induwen. Nadat we aan boord waren gegaan, de oranje zwemvesten omgedaan en onze voeten vastgehaakt in een stevige bodemband, surfde de schipper ons door de sterke golven van de branding heen, waarbij je je heel goed moest vasthouden en de rug zoveel mogelijk probeerde te ontzien...

 
  en veel dooie vis
 

Na een razende tocht van ongeveer drie kwartier over woelig water kwamen we eindelijk bij de plaats van bestemming. Er viel een hele rust over ons heen, toen we eenmaal stil lagen en toekeken hoe er stukken aas werden uitgegooid en steeds maar weer (verdund) bloed overboord werd gekieperd. Toen er na ongeveer 20 minuten wachten bij de boei met een grote vissenkop een jonge tijgerhaai werd gezien (Look, oh lovely, she is a beauty!) en nog een andere haaienvin werd gespot, kregen wij opdracht om ons voor de duik in gereedheid te brengen. Inmiddels werd de bak met stinkend afval aan een lijn afgezonken. En dan beginnen de zenuwen wel op te spelen, als de stabjacks met perslucht worden omgehangen, de vinnen aangeschoven, de brillen schoongemaakt op de neus gezet en gewacht wordt op het tellen, 4, 3, 2 en bij 1 allemaal tegelijk overboord en direct naar beneden. Ik wist niet hoe snel ik me in de buurt van Tony moest voegen, toen ik al direct een grote jongen (of meid) om ons heen zag zwemmen. Maar gelukkig ging hij (zij) meteen op de lijn af en nam met woeste bewegingen een flinke hap van het aas. Om de paar meter was een stuk vlees- of visafval vastgezet wat door de schipper (als het veilig was) al snorkelend steeds werd vernieuwd. Dat er meerdere stukken aas waren was maar goed ook, want meestal bleef het niet bij één haai en zo kreeg elke haai toch de kans op een eigen hap. Exemplaren van zo'n 3 tot 5 meter doken steeds uit het niets op, want de zichtbaarheid was op dat moment niet zo denderend en je kon ze dus niet in de verte aan zien komen. Het uittrimmen was erg vermoeiend, omdat de neerwaartse krachten je omlaag duwden en de opwaartse je omhoog dreven. Het was constant hard met je longen werken, op je meters kijken en vooral blijven opletten 'waar is er een haai?'.
 
  ...zwommen links..
 
  Joekels van tijgerhaaien

Eénmaal kwam een groot exemplaar recht op mij afzwemmen, ik gaf een paar klappen met mijn vinnen en was tot het uiterste voorbereid om 'm een zet te geven, maar hij (zij) zwom vlak onder mij door terwijl ik daar een foto van maakte. Na 42 minuten hield ik het voor gezien en besloot als eerste mijn duik te beëindigen. Ik gaf Tony een wenk dat ik wilde opstijgen en hij gaf zijn accoord. Die 5 meter opstijgen heb ik iets sneller gedaan dan een halve minuut en ook eenmaal aan de oppervlakte, toen ik zag dat ik ongeveer 10 meter naar de RIB toe moest snorkelen, voelde ik me erg kwetsbaar. Stel je voor dat in dit haairijke water een ander soort haai me voor een spartelende zeehond zou aanzien!
Vol adrenaline werd ik weer aan boord gehesen, kreeg een lolly van de schipper (dat is daar een standaard gewoonte na elke duik) en ik heb al zuigend en een beetje rillend, maar vol trots om me heen zitten staren. Toen ook de andere duikers weer aan boord waren, werd er vaart voor de aftocht gemaakt.
 
  ...en onder me door
 
  ...rechts..

Ik dacht dat we gelijk richting strand zouden gaan, maar na een behoorlijk poosje varen, werd er tot mijn verwondering bij een boei gestopt waaraan blijkbaar het anker van de boot was neergelaten. Getracht werd om deze op te halen, maar hij zat vast en men besloot 'm later op te halen. Tony vertelde me desgevraagd, dat het anker was neergelaten daar waar wij overboord waren gegaan en dat we vervolgens 7 miles had 'gedrift'! En dat was mij door de hele commotie gewoon ontgaan, ook omdat ik totaal geen bodemreferentie had gehad! De lange tocht werd daarna, inclusief het 'nemen van de branding' met de daarbij horende veiligheidsmaatregelen, naar de monding van Umkonaas River voortgezet, waarbij de motoren voor de verandering in het ondiepe zand vastdraaiden. Maar... na even wat gehannes kwamen we weer los en konden we uiteindelijk weer vaste voet aan oever zetten!
Duiken in Zuid-Afrika: groots, prachtig, al is het maar eens in je leven: doen! .... maar, zoals de Zuid-Afrikaners zelf zeggen, niet voor 'sissies' !

Ria Buschman.

Zie voor info Tony White

Oribi Gorge
 

Ongeveer 12 km in het achterland van Port Shepstone, KwaZulu-Natal South Coast, heeft de Umzimkulwana River een spectaculair ravijn in de bergen geëtst en daarmee een natuurlijk landschap gecreëerd van een adembenemende schoonheid. Het ravijn, de gorge, is 27 km lang en 1 km breed op zijn breedste punt. In het reservaat komt veel klein wild voor (geen big five), het staat vol met indrukwekkende bomen en men vindt er een spoor aan wandel-, fiets- en paardrijpaden.
 
   
 

In het ravijn worden avontuurlijke sporten beoefend, zoals wildwatervaren (rafting) in het regenseizoen wanneer de rivier vol water staat, 's wereld hoogste abseil langs een waterval, een slide aan een kabel over het ravijn hangend en een spectaculaire swing de diepte in tot zo'n 160 m boven de ravijnbodem. Overbodig te zeggen dat alle uitrusting en materialen voldoen aan de hoogste internationale veiligheidsnormen. Bovenop de gorge bevinden zich veel uitrustplaatsen waar men kan genieten van prachtige panorama's en voor wie durft is het ook mogelijk om via een lange hangbrug naar de andere kant te wandelen...

 

Alle bovenbeschreven ervaringen en vele andere excursies biedt TOURIA DIVING aan in een op maat gemaakte reis
in samenwerking met
Dive South Africa
 
 
 


 

 







 

 



Deze pagina maakt deel uit van de website van Touria Diving Duikvakanties.

Voor alle nadere informatie: info@touria.nl of tel. 0252-419267